Artyści

Magda Amara

Amara Magda urodziła się w Moskwie i jest absolwentką Moskiewskiego Konserwatorium Muzycznego w klasie Siergieja Doreńskiego. Ukończyła studia u Stefana Vladara na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu i została laureatką jedenastu krajowych oraz międzynarodowych konkursów, zdobywając między innymi pierwsze nagrody Konkursów Pianistycznych Jeunesses Musicales i im. Ennia Porrino oraz III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Vladimira Horowitza.

Zarówno jako solistka jak i kameralistka Magda Amara  jest częstym gościem na wielu międzynarodowych scenach muzycznych. Występowała  na estradach wielu sal koncertowych jak Musikverein, Konzerthaus w Wiedniu, Theater an der Wien, Mozarteum w Salzburgu, Concertgebouw Amsterdam, Laeiszhalle w Hamburgu, Festspielhaus Baden-Baden i Tonhalle w Zurychu.

Artystka była zapraszana do udziału w wielu prestiżowych festiwalach, m.in. Dvořákova Praha, Le Sion Festival, Festival de Radio France w Montpellier, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej w Utrechcie, Best of NRW, Neuberger Kulturtage oraz Attergauer Kultursommer, współpracowała również z Wiener KammerOrchester, Noord Nederlands Orkest, Orkiestrą Symfoniczną w Kairze i Czeską Filharmonią w Brnie.

Jako oddana kameralistka, współpracowała ze znakomitymi partnerami, wśród których znaleźli się: Janine Jansen, Renaud Capuçon, Julian Rachlin Dora Schwarzberg i Stefan Vladar, jak również członkowie Orkiestr Filharmonii Wiedeńskiej i Filharmonii Berlińskiej. Bardzo bliskie relacje muzyczne łączą ją z holenderską wiolonczelistką Harriet Krijgh, z którą nagrała dwie płyty CD, wydane przez austriackie wydawnictwo muzyczne Capriccio (2013, 2015). Jej projekty w poprzednim sezonie obejmowały mi.in. koncerty na Festiwalu w Lucernie, Concertgebouw w Amsterdamie, wiedeńskiej sali Musikverein i Lincoln Center w Nowym Jorku.


Atom String Quartet

Atom String Quartet to jeden z najbardziej intrygujących kwartetów smyczkowych na świecie, należący do grona najlepszych wykonawców jazzowych w Polsce. Zespół łączy możliwości kwartetu smyczkowego (czyli dwojga skrzypiec, altówki i wiolonczeli) z szeroko rozumianą improwizacją.

Kwartet powstał w 2010 roku w Warszawie, tworzą go skrzypkowie: Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczyński, altowiolista – Michał Zaborski oraz wiolonczelista – Krzysztof Lenczowski. Wszyscy są absolwentami Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). Od momentu zdobycia Grand Prix XIII Bielskiej Zadymki Jazzowej w 2011 roku zespół gości na największych światowych festiwalach muzycznych m.in.: Berliner Jazztage, Jazz Baltica, Leipziger Jazztage, Cairo Jazz Festival, Katara European Jazz Festival, Festival Veranos de la Villa Madrid, Gaume Jazz Festival, Manchester Jazz Festival, Jazzycolors Festival Paris, Salzburger Festspiele, Jazz Jamboree czy Solidarity of Arts. Atom String Quartet jest także pierwszym  polskim zespołem, który dwukrotnie wystąpił na Europejskich Targach Jazzowych Jazzahead! w Bremie (2015 i 2018).

Zespół nagrał cztery autorskie płyty: wyróżnioną nagrodą polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk” w kategorii Jazzowy Fonograficzny Debiut Roku – “Fade In” (2011), “Places” (2012) za którą otrzymał „Fryderyka” w kategorii Album Roku – Muzyka Jazzowa oraz “AtomSPHERE” (2015), która była nominowana do „Fryderyka” 2016 w kategorii Album roku muzyka jazzowa.  W 2017 roku ukazał się czwarty album zespołu „Seifert”, na którym znalazły się kompozycje wybitnego polskiego skrzypka jazzowego – Zbigniewa Seiferta w interpretacji muzyków kwartetu.

Kwartet współpracował z takimi artystami jak: Branford Marsalis, Bobby McFerrin, Gil Goldstein, Vladislav „Adzik” Sendecki, Mino Cinelu, Paolo Fresu, Leszek Możdżer, Lars Danielsson, Zohar Fresco, Jerzy Maksymiuk, André Ochodlo, Urszula Dudziak, Anna Maria Jopek, Marek Moś, Natalia Kukulska, Kayah, Aga Zaryan, Janusz Olejniczak, Krzesimir Dębski, Adam Sztaba, Grzech Piotrowski, Krzysztof Herdzin, Andrzej Smolik, a także zespołami: AUKSO Orkiestra Kameralna Miasta Tychy, NFM Orkiestra Leopoldinum, Orkiestra Sinfonia Varsovia, Sinfonietta Cracovia, Radomska Orkiestra Kameralna, Orkiestra Filharmonii Szczecińskiej, Elbląska Orkiestra Kameralna, World Orchestra Grzecha Piotrowskiego, Sinfonia Viva, Kapela Góralska Sebastiana Karpiela-Bułecki


Andrzej Gębski

skrzypek, solista, kameralista, pedagog; naukę gry na skrzypcach rozpoczął w siódmym roku życia. Studia wiolinistyczne ukończył w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Mirosława Ławrynowicza, uzyskując w 1997 r. dyplom z wynikiem celującym. Swoje umiejętności doskonalił pod kierunkiem Wolfganga Marschnera oraz Krystyny Makowskiej i Andrzeja Wróbla (kameralistyka). Jest laureatem IV Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Karola Szymanowskiego w Łodzi, II Międzynarodowego Konkursu Współczesnej Muzyki Kameralnej im. Krzysztofa Pendereckiego oraz XI Międzynarodowego Konkursu Interpretacji Muzycznej im. Pierra Lantier’a w Paryżu. Artysta jest propagatorem muzyki polskiej, dokonał 54 prawykonań i nagrań archiwalnych dla PRiTV utworów skrzypcowych współczesnych kompozytorów polskich. Nagrał również 16 płyt CD z muzyką polską, które są premierami fonograficznymi.

Współpraca niestrudzonego propagatora muzyki polskiej – wiolonczelisty Andrzeja Wróbla z Konstantym Andrzejem Kulką doprowadziła do zawiązania tria wykonującego dzieła skrzypcowe i kameralne Karola Lipińskiego. Trio w składzie: Konstanty Andrzej Kulka — solista, Andrzej Gębski, Andrzej Wróbel wykonało prawie 100 koncertów monograficznych z muzyką Lipińskiego a ukoronowaniem tej działalności stało się w 2012 r. wydanie albumu  z  dziełami Lipińskiego. Od 1998 r. Andrzej Gębski zajmuje się również pracą dydaktyczną w macierzystej Uczelni. W 2003 r. został doktorem, od 2008 r. doktorem habilitowanym, a od 2017 r. profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

Za osiągnięcia pedagogiczne i artystyczne skrzypek był wielokrotnie nagradzany m.in.: Nagrodą Specjalną oraz Nagrodą I stopnia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, trzykrotnie Nagrodą Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej, Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, oraz Medalem UMFC i Medalem Radzyńskiego Towarzystwa Muzycznego. Skrzypek gra na instrumencie współczesnego polskiego lutnika – Wojciecha Topy.


Matias Häkkinen

Jeden z najbardziej aktywnych klawesynistów w rodzimej Finlandii. Posiada szeroki repertuar, od renesansu po najnowszą muzykę współczesną, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki z końca XVII wieku. Jest wszechstronnym muzykiem – bierze udział w recitalach solowych, pracuje jako dyrygent, pianista, organista, kameralista i akompaniator. Jest członkiem różnych zespołów i orkiestr w całej Europie. Pracuje również jako pisarz, wykładowca i ekspert w sprawach muzyki dawnej


Jakub Jakowicz

Jakub Jakowicz uczył się gry na skrzypcach u swojego ojca ‒ Krzysztofa Jakowicza. Pod jego kierunkiem studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Był również ostatnim uczniem jednego z twórców polskiej szkoły skrzypcowej ‒ prof. Tadeusza Wrońskiego. Koncertuje od 11 roku życia. W 1998 r., na zaproszenie Krzysztofa Pendereckiego, wystąpił na festiwalu imienia kompozytora w Krakowie. W 2001 r. skrzypek zadebiutował z Filharmonikami Monachijskimi pod dyrekcją Pinchasa Steinberga. Od tego czasu występował jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orchestra del Maggio Musicale we Florencji, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo i Concerto Köln. Współpracował z takimi dyrygentami, jak Pinchas Steinberg, Jerzy Semkow, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Yan Pascal Tortelier, Eiji Oue, Marek Pijarowski, Krzysztof Penderecki, Agnieszka Duczmal, Kirill Karabits, Michail Jurowski, Marc Minkowski czy Stefan Solyom.

Jakub Jakowicz od lat tworzy duet skrzypcowy z ojcem, Krzysztofem. Od 2000 r. gra z pianistą Bartoszem Bednarczykiem – wspólnie nagrali płyty Subito (Polskie Radio), Beethoven Violin Sonatas (Subito Records), a także płyty z Partitą Witolda Lutosławskiego (CD Accord) i z muzyką kameralną Franza Schuberta (Polskie Radio). Artysta występował również z takimi muzykami jak Heinz Holliger, Paul Gulda, Jan Krzysztof Broja, Michel Lethiec, Anna Maria Staśkiewicz, Ruth Killius, Katarzyna Budnik-Gałązka, Ryszard Groblewski, Avri Levitan, Ursula Smith, Daniel Müller-Schott, Andrzej Bauer, Rafał Kwiatkowski, Marcin Zdunik, Karol Marianowski oraz Zvi Plesser. Jest również związany z dwoma kwartetami smyczkowymi: w latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet, z którym dokonał m.in. nagrania kompletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz, a od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet, zespołu stworzonego przez austriackiego skrzypka i dyrygenta Thomasa Zehetmaira. Płyta zespołu (ECM) z utworami Béli Bartóka i Paula Hindemitha otrzymała nagrodę Diapason d’Or de l’Année 2007. W 2014 r. zespół otrzymał prestiżową Nagrodę im. Paula Hindemitha Miasta Hanau. Jakub Jakowicz jest laureatem pierwszych nagród na konkursach skrzypcowych w Lublinie (1993), Wattrelos we Francji (1995) i Takasaki w Japonii (1999). W 2001 r. został jednym z trzech zwycięzców Międzynarodowej Trybuny Młodych Wykonawców w Bratysławie, organizowanej pod auspicjami Europejskiej Unii Radiowej i Międzynarodowej Rady Muzyki UNESCO. W 2002 r. otrzymał nagrodę Fundacji polsko-japońskiej dla najlepiej zapowiadającego się skrzypka młodej generacji. Jest także laureatem Paszportu „Polityki” za rok 2003. W 2007 r. otrzymał nagrodę „Orfeusz” podczas Festiwalu „Warszawska Jesień”, zaś w roku 2018, w uznaniu za wybitny wkład w upowszechnienie muzyki Witolda Lutosławskiego, został uhonorowany Medalem 100-lecia urodzin kompozytora, przyznawanym przez Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego.

Jakub Jakowicz nosi tytuł doktora sztuk muzycznych. Uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego  w Katowicach. Dzięki uprzejmości Fondation Jerzy Semkow artysta gra na instrumencie Braci Gand (Paryż, 1859).


Krzysztof Jakowicz

Krzysztof Jakowicz ukończył z wyróżnieniem studia wiolinistyczne, kształcąc się pod kierunkiem takich mistrzów, jak Tadeusz Wroński, Josef Gingold, Eugenia Umińska, János Starker, Henryk Szeryng. Jest laureatem I nagrody w Konkursie im. Eugène’a Ysaÿe’a w Warszawie (1959) oraz III nagrody i nagrody specjalnej Henryka Szerynga w IV Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1962). Artysta uczestniczył w tak renomowanych festiwalach jak m.in. Warszawska Jesień, Edinburgh Festival, Berliner Festspiele, Festiwal Muzyka w Starym Krakowie, City of London Festival, Bregenzer Festspiele, Schleswig-Holstein Musik Festival. Występował  z czołowymi orkiestrami, wśród których wymienić można English Chamber Orchestra, Orkiestrę Filharmonii Izraelskiej, Wiener Symphoniker, BBC Scottish Symphony Orchestra, Orchestre National de France, Orkiestrę Filharmonii Narodowej, Orkiestrę Sinfonia Varsovia, NOSPR, Orkiestrę Filharmonii w Oslo, Orquesta Nacional de España, Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Współpracował z wieloma dyrygentami z Polski i z zagranicy, z tak wybitnymi osobowościami jak m.in. Riccardo Chailly, Pinchas Steinberg, Leopold Hager, Michel Tabachnik. Przez dwa lata był pierwszym skrzypkiem słynnego Kwintetu Warszawskiego.

Artysta otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków Orfeusz (1986), nagrodę krytyków francuskich Diapason d’Or (1989) i Fryderyka (1996). Został także uhonorowany nagrodami Ministra Kultury i Sztuki, Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą oraz nagrodą Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania utworów współczesnych (w wielu przypadkach jemu dedykowanych). Krzysztof  Jakowicz był szczególnie ceniony przez Witolda Lutosławskiego. Kompozytor powierzył mu polskie prawykonania wszystkich swoich utworów skrzypcowych (Łańcuch II, Partita w wersji z orkiestrą, Subito). Na zaproszenie Lutosławskiego artysta wykonywał dzieła kompozytora pod jego batutą w ważnych centrach muzycznych świata. W 2002 r. Krzysztof Jakowicz został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Artysta jest emerytowanym profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz profesorem wizytującym Soai University w Osace. W ciągu swojej kariery dokonał licznych nagrań dla polskich i zagranicznych wytwórni fonograficznych, takich jak EMI, Angel, Le Chant du Monde, Polskie Nagrania, DUX.  Jest zapraszany często do udziału w pracach jury krajowych i zagranicznych konkursów m.in. imienia: N. Paganiniego w Genui, T. Wrońskiego w Warszawie, H. Wieniawskiego w Poznaniu, C. Nielsena w Odense, K. Szymanowskiego w Łodzi. Krzysztof Jakowicz gra na skrzypcach włoskich podarowanych mu przez jego Mistrza prof. Tadeusza Wrońskiego.


Ilya Kaler

Jest jedynym skrzypkiem, który zdobył Złoty Medal na Konkursie im. Czajkowskiego w Moskwie (1986 r.), Konkursie im. Sibeliusa w Helsinkach (1985 r.) i Konkursie im. Paganiniego w Genui (1981 r.). Występował m.in. z Leningradzką, Moskiewską i Drezdeńską Orkiestrą Filharmoniczną, Montrealską Orkiestrą Symfoniczną, Duńską i Berlińską Orkiestrą Radiową, Moskiewską i Zuryską Orkiestrą Kameralną, jak również wspólnie z ważnymi symfonicznymi orkiestrami amerykańskimi, m.in z Seattle i Detroit. Kaler współpracował z wieloma wybitnymi dyrygentami, w tym z Valerijem Gergiewem, Dmitrim Kitaenko, Mariss Jansons i Jerzym Semkowem, a jego koncerty można było podziwiać na pięciu kontynentach. Ilya Kaler nagrał wiele płyt dla wytwórni Naxos Records, wśród których są m.in. sonaty Schumanna i Brahmsa, koncerty Paganiniego, Szostakowicza, Czajkowskiego, Brahmsa, Schumanna, Dvořáka, Głazunowa, Szymanowskiego i Karłowicza, a także Suita Taniejewa, Sonaty i Partity Bacha na skrzypce solo oraz Sześć Sonat na skrzypce solo Ysaÿego. Dla wytwórni Ongaku nagrał płytę ze skrzypcami solo, a dla rosyjskiej wytwórni Melodiya Records – obszerny repertuar recitalowy. Jako członek Tempest Trio, wraz  z wiolonczelistą Amitem Peledem i pianistą Alonem Goldsteinem, Kaler regularnie koncertuje. Trio wydało niedawno w wytwórni Naxos debiutancką płytę CD z wszystkimi triami fortepianowymi Antonina Dvořáka. Jako jednemu z najbardziej rozchwytywanych nauczycieli na świecie, Kalerowi zaproponowano ostatnio objęcie posady na wydziale skrzypiec Cleveland Institute of Music. Obecnie jest profesorem skrzypiec w DePaul University School of Music (Chicago, IL). Uprzednio Ilya Kaler pełnił funkcję pedagoga w Eastman School of Music (Rochester, NY) oraz w Indiana University Jacobs School of Music (Bloomington, IN). W okresie letnim skrzypek prowadzi zajęcia dydaktyczne i uczestniczy w takich wydarzeniach jak: Festiwal Muzyczny Chautauqua, Międzynarodowy Instytut Muzyczny Heifetz, Międzynarodowe Kursy Mistrzowskie w Keshet Eilon Music Center, Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Bowdoin, Festiwal Muzyki Kameralnej w Montrealu i in. Równie często zapraszany jest jako sędzia na najbardziej prestiżowe światowe konkursy skrzypcowe, w tym na Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Czajkowskiego (Moskwa, Rosja), Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Sibeliusa (Helsinki, Finlandia), Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henriego Marteau (Niemcy), a także Międzynarodowy Konkurs Muzyczny (Harbin, Chiny). Ilya Kaler kształcił się w Moskiewskiej Centralnej Szkole Muzycznej pod kierunkiem Zinaidy Gilels oraz w Moskiewskim Konserwatorium Państwowym pod kierunkiem Leonida Kogana i Wiktora Tretiakowa. Po otrzymaniu wykształcenia, pozostawał on pod wpływem wieloletniego mentora, skrzypka i nauczyciela Abrama Shterna.


Kreeta-Maria Kentala

Skrzypaczka wychowała się w poszanowaniu tradycji muzyki ludowej, pielęgnowanej przez jej rodziców. Od dziecka uczyła się, ze słuchu, wszystkich tradycyjnych melodii wygrywanych przez pelimanni (w języku fińskim ‒ grających muzykę ludową). Jako skrzypaczka, wykonująca repertuar barokowy, uczestniczyła w różnych projektach spajających tradycję muzyki barokowej z muzyką ludową.


Piotr Kopczyński

Od 2012 roku jest wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Tą samą uczelnię ukończył w 2008 roku, w klasie fortepianu prof. Piotra Palecznego oraz kameralistyki u prof. Mai Nosowskiej. Umiejętności doskonalił podczas kursów mistrzowskich w kraju i za granicą, u takich autorytetów w dziedzinie muzyki jak: Arie Vardi, Viera Gornostajewa, Alexiej Orlowiecki, John O’Connor, Kevin Kenner, Vitaly Samoshko. Artysta był również Stypendystą Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Ministra Kultury i Sztuki, a także dwukrotnym laureatem „Muzycznego Forum Młodych” Austriackiego Forum Kultury w Warszawie.

Aktualnie jest ulubionym partnerem estradowym najlepszych młodych solistów w Polsce. Jako kameralista występował z takimi artystami jak: Katarzyna Budnik-Gałązka, Ryszard Groblewski, czy Janusz Wawrowski.

W roli solisty i kameralisty miał okazję występować w wielu prestiżowych salach koncertowych w kraju i za granicą, z których wymienić można choćby: Filharmonię Narodową i Studio Koncertowe im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, Filharmonię Łódzką im. Artura Rubinsteina, Filharmonię Lwowską, Filharmonię Narodową w Kijowie, Universität der Künste w Berlinie, czy Studio Koncertowe Polskiego Radia w Katowicach.


Konstanty Andrzej Kulka

Konstanty Andrzej Kulka studiował grę na skrzypcach w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku pod kierunkiem Stefana Hermana (dyplom z wyróżnieniem w 1971).

Jako siedemnastolatek otrzymał wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Niccolò Paganiniego w Genui, jednak drogę do międzynarodowej kariery otworzył mu w 1964 r. Międzynarodowy Konkurs Radiowy ARD w Monachium (I nagroda). Od 1966 r. artysta koncertował na obu półkulach (we wszystkich krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Ameryce Północnej i Południowej, Japonii oraz Australii) ‒ zagrał ponad 1500 recitali i koncertów symfonicznych. Jako solista był gościem wielu renomowanych orkiestr (m.in. Berliner Philharmoniker, Chicago Symphony Orchestra, London Symphony Orchestra, English Chamber Orchestra, Conertgebouw Amsterdam, Minneapolis Symphony Orchestra, Leningradzkej Filharmonii), uczestniczył w prestiżowych festiwalach muzycznych, m.in. w Lucernie, Bordeaux, Flandrii, Berlinie, Pradze, Barcelonie, Brighton, Warszawie. Szczególne miejsce w tournées artystycznych skrzypka zajmują występy z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej. Od 1968 r. występował w duecie z Jerzym Marchwińskim. Uprawiał też kameralistykę jako członek Kwartetu fortepianowego Polskiego Radia i Telewizji (razem ze Stefanem Kamasą, Romanem Jabłońskim i Jerzym Marchwińskim).

Konstanty Andrzej Kulka ma na koncie wiele nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej oraz wytwórni Polskie Nagrania. Nagrywa również dla zagranicznych radiofonii i firm płytowych. Ważne miejsce w repertuarze artysty zajmuje muzyka współczesna. Jest znakomitym interpretatorem utworów Witolda Lutosławskiego, Krzysztofa Pendereckiego (m.in. I Koncertu skrzypcowego), Henryka Hubertusa Jabłońskiego, Augustyna Blocha, Eugeniusza Knapika. Konstanty Andrzej Kulka prowadzi jednocześnie działalność pedagogiczną ‒ od 1994 jest profesorem Akademii Muzycznej w Warszawie, gdzie jednocześnie kieruje Katedrą Instrumentów Smyczkowych. Otrzymał wiele wyróżnień, nagród i odznaczeń, m.in. Nagrody Ministra Kultury i Sztuki, Nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych za „wybitne zasługi w propagowaniu kultury polskiej za granicą”, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Zasiada w jury wielu międzynarodowych konkursów muzycznych.


Albrecht Menzel

Albrecht Menzel urodził się w 1992 roku w rodzinie o śląskich korzeniach, a grę na skrzypcach rozpoczął w wieku czterech lat, debiutując jako solista w wieku 13 lat na Festiwalu Muzycznym w Dreźnie. Kształcił się u Borisa Kuschnira, a studia odbył w Konserwatorium Uniwersyteckim w Wiedniu pod kierunkiem Juliana Rachlina. Jest laureatem Grand Prix i I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Toruniu w 2016 r. oraz laureatem Konkursu Premio Paganini w Genui w roku 2015.

Jako solista występował m.in. z Orkiestrą Filharmonii Londyńskiej, Orkiestrą Radia Monachijskiego, Filharmonią Baden-Baden, Lipską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Symfoniczną z Getyngi, Filharmonią Magdeburską, Brandenburską Orkiestrą Państwową we Frankfurcie, Łódzką Orkiestrą Symfoniczną, Polską Filharmonią Kameralną, Filharmonią Śląską w Katowicach, Nową Państwową Orkiestrą Symfoniczną z Rosji oraz Orkiestrą del Carlo Felice z Genui pod batutą Kurta Masura, Wasilija Petrenki i Juozasa Domarkasa. Otrzymał zaproszenie od Anne-Sophie Mutter do wspólnych występów w roli solisty na koncertach w Philharmonie Berlin, Philharmonie Luxembourg, Palau de la Musica Barcelona, Aix-en-Provonce Grand Theatre, a także do wspólnego tournee po USA, Kanadzie i Europie, podczas którego koncertowali w nowojorskiej Carnegie Hall, Kennedy Center w Waszyngtonie i Roy Thomson Hall w Toronto. Albrecht Menzel występował w Elbphilharmonie w Hamburgu, Prinzregentheater w Monachium, NOSPR w Katowicach, Domu Muzyki w Moskwie, Teatro Carlo Felice w Genui, Laeiszhalle w Hamburgu, Musikverein w Wiedniu i Gasteig w Monachium. Był również zapraszany na międzynarodowe festiwale, takie jak: Festiwal Meklemburgii i Pomorza Przedniego, Festiwal Muzycznego w Schleswig Holstein, Festiwal Muzyczny w Rheingau, Festiwal Muzyczny w Dreźnie, Izraelski Międzynarodowy Festiwal Muzyczny w Ejlat, Festiwal Moskwa Wita Przyjaciół, Sommets Musicaux de Gstaad w Szwajcarii, czy Festiwal im. George’a Enescu. Jako kameralista Albrecht Menzel koncertował z takimi artystami jak Gidon Kremer, Jan Vogler, Steven Isserlis, Julian Rachlin, Igor Levit, Nils Mönkemeyer, czy Julien Quentin. W 2015 r. ukazał się jego album „Thoughts” (nakładem OehmsClassics Label, przy produkcji Radio Berlin Brandenburg).

Albrecht Menzel gra na skrzypcach Antonio Stradivariego (Cremona 1709), wypożyczonych przez Niemiecką Fundację Muzyczną w Hamburgu.


Elizabeth Pitcairn

Wirtuozka skrzypiec Elizabeth Pitcairn to jedna z najsławniejszych i najbardziej uwielbianych solistek Ameryki. Urodziła się w hrabstwie Bucks w Pensylwanii, w rodzinie o tradycjach muzycznych, a naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku trzech lat. Na początku swojej drogi artystycznej koncertowała z Orkiestrą Filadelfijską, a w 2000 r. zadebiutowała w Nowym Jorku z Nowojorską Orkiestrą Smyczkową. Występowała m.in. w Carnegie Hall, Fisher Center i Kimmel Center.

Jest absolwentką Uniwersytetu Południowej Kalifornii, gdzie później wykładała u boku prof. Roberta Lipsetta, który był wcześniej jej nauczycielem akademickim. Ukończyła również Colburn School w Los Angeles. Kształciła się także pod kierunkiem takich profesorów jak: Julian Meyer, Sylvia Ahramjian, Jascha Brodsky i Shmuel Ashkenasi.

Jej wielką pasją jest działalność edukacyjna, w szczególności nauczanie młodzieży. Pasję tę artystka realizuje, pełniąc funkcję prezesa i dyrektora artystycznego Luzerne Music Center, zajmującego się kształceniem muzycznie utalentowanej młodzieży (w wieku 9 – 18 lat), z północnej części stanu Nowy Jork. Artystka jest wielką filantropką i często angażuje się w akcje charytatywne, występując dla Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego, Fundacji Badań nad Rakiem Piersi, Fundacji „Pomocne Dłonie i Serca” oraz Fundacji Nakashima for Peace.

Skrzypce, na których gra są jednym z najbardziej legendarnych instrumentów świata – to „Czerwony Mendelssohn”, słynne skrzypce Stradivariusa z 1721 roku, które stały się inspiracją dla nagrodzonego Oscarem filmu „Purpurowe skrzypce”. Pitcairn wzięła udział w filmie „The Auction Block”, który znalazł się na specjalnym wydaniu „Purpurowych Skrzypiec” na płycie DVD, z okazji dziesiątej rocznicy powstania filmu. Skrzypce, nazwane „Czerwonym Stradivariusem”, sprezentował jej dziadek, który w 1990 roku zakupił je na aukcji w domu Christie’s w Londynie. Wcześniej były one w posiadaniu innego wybitnego skrzypka ‒ Józefa Joachima. „Czerwony Mendelssohn” Stradivariusa, na którym gra Elizabeth, wykorzystuje rewolucyjny zestaw kluczy Wittner Finetune. Węglowo-tytanowe etui na skrzypce, którego używa skrzypaczka zostało jej udostępnione dzięki uprzejmości firmy GEWA.


Voytek Proniewicz

Voytek Proniewicz zadebiutował z orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie w 2005 roku. Od tego czasu koncertował z orkiestrami Filharmonii Wrocławskiej, Filharmonii Podkarpackiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii Szczecińskiej, Filharmonii Gorzowskiej, Toruńską Orkiestrą Symfoniczną oraz orkiestrami Sinfonia Viva i Sinfonia Iuventus. Grał pod batutą Jana Krenza, Jerzego Maksymiuka, Tadeusza Wojciechowskiego, Mariusza Smolija, Tomasza Radziwonowicza, Czesława Grabowskiego, Ewy Strusińskiej. Interpretował koncerty skrzypcowe Mozarta, Bacha, Vivaldiego, Czajkowskiego, Brucha oraz inne utwory Sarasatego, Wieniawskiego, Lipińskiego Kreislera, Lutosławskiego, Piazzolli. Artysta prezentował swoją grę w Filharmonii Rudolfinum w Pradze, Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii Bałtyckiej, Filharmonii Lubelskiej, Filharmonii Śląskiej, w wielu miastach Polski oraz na świecie – Wiedniu, Paryżu, Brukseli, Petersburgu, Monachium, Wilnie, Palermo, Hanoi, Bangkoku, Singapurze, Szanghaju, Hongkongu i Caracas. Nagrał trzy płyty dla wytwórni NAXOS – Karol Lipiński String Trios Op. 8 and Op. 12 (2018), Ferenc Liszt Works for violin and piano (2014), Pupils of Chopin (2011) oraz muzykę do filmu Chopin – The Space Concert. Na płycie orkiestry Sinfonia Viva “Muzyka polska”, pod batutą Tomasza Radziwonowicza wykonał Nokturn Es-dur Fryderyka Chopina w aranżacji na skrzypce solo i orkiestrę smyczkową. W maju 2009 roku, Voytek Proniewicz wraz z orkiestrą Sinfonia Viva dokonał premierowego wykonania utworu Krzesimira Dębskiego „Dos Lid Far Jidisze Fidl” na skrzypce i orkiestrę smyczkową. W lipcu 2010 roku w duecie z Januszem Olejniczakiem oraz z zespołem Vistula wystąpił na festiwalu Veranos de la Villa w Madrycie. Artysta koncertował na warszawskich festiwalach „Strefa Ciszy” i „Klasycznie na trawie”, Festiwalu Muzyki Polskiej w Krakowie, Letnim Festiwalu im. Jerzego Waldorffa w Radziejowicach, Festiwalu Mozartowskim Mozartiana w Gdańsku, Festiwalu Andrzeja Nikodemowicza w Lublinie, European Music Festival in Vietnam. Skrzypek jest laureatem III nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. Ludwika van Beethovena w Hradec nad Moarvici, Czechy (1998), I nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. Stanisława Serwaczyńskiego w Lublinie (2002), III nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi (2004) oraz otrzymał wyróżnienie na VI Międzynarodowym Konkursie im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (2005). Voytek Proniewicz ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie profesorów Mirosława Ławrynowicza i Andrzeja Gębskiego w 2005 roku. W 1998 roku Telewizja Polska nakręciła oraz wyemitowała film pt. „Impresja na skrzypce”, w całości poświęcony osobie młodego skrzypka. Ponadto otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2001 roku, stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” w roku 2009, Nagrodę Prezydenta Miasta Gliwice w dziedzinie Kultury i Sztuki w roku 2013 oraz stypendium Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie kultury w roku 2018.


Adam Siebers

rozpoczął naukę gry na skrzypcach w wieku 7 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej w Toruniu w klasie Jefima Stinermana. W latach 2003–2016 kształcił się pod kierunkiem prof. Marcina Baranowskiego najpierw w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, a następnie w poznańskiej Akademii Muzycznej, którą ukończył z wyróżnieniem.  Swoje umiejętności doskonalił także na wielu kursach muzycznych prowadzonych przez m.in. Marcina Baranowskiego, Wadima Brodskiego, Idę Haendel, Jadwigę Kaliszewską, Adama Kosteckiego, Tomasza Tomaszewskiego, Monikę Urbaniak-Lisik, członków kwartetu Artemis i kwartetu Quirroga. W 2016 r. ukończył 4. edycję Akademii Sinfonia Varsovia. Jest laureatem czołowych miejsc na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach muzycznych. Jako solista, kameralista i członek orkiestr występował w wielu prestiżowych salach koncertowych w Polsce i na świecie. Jest wielokrotnym stypendystą Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Prezesa Rady Ministrów, Prezydenta Miasata Torunia, Miasta Poznania, Rektora Akademii Muzycznej w Poznaniu, Fundacji „Rumak” oraz Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci. Od 2017 r.  pełni stanowisko II koncertmistrza orkiestry Sinfonia Varsovia, z którą występował w wielu prestiżowych salach Europy i Azji.


Mariusz Smolij

Jest jednym z najwybitniejszych dyrygentów swojego pokolenia prowadzących orkiestry w Stanach Zjednoczonych i Europie. Opinię tą potwierdzają zarówno krytycy muzyczni po obu stronach Atlantyku, jak i American Symphony Orchestra League. Ta prestiżowa organizacja z siedzibą w Nowym Jorku, zrzeszająca wszystkie orkiestry symfoniczne w Ameryce Północnej wyróżniła jego nazwisko na prestiżowej liście najwybitniejszych mistrzów batuty. W wyniku zwycięstw w szeregu poważnych konkursach, Mariusz Smolij od wielu lat związany jest stałymi kontraktami z wybitnymi instytucjami muzycznymi w USA. Dyrygował on ponad 125 orkiestrami w 27 krajach, na czterech kontynentach występując na najbardziej prestiżowych estradach koncertowych świata, m. in.: nowojorskiej Carnegie Hall, nowojorskim Lincoln Center, Kimmel Center w Filadelfii, ABC Hall w Johannesburgu, Narodowym Centrum Kultury w Pekinie, Sali Concertgebauw w Amsterdamie, Tonehalle w Zurichu, Salle Gaveau w Paryżu oraz narodowych centrach kulturalnych Polski, Czech, Słowacji, Bułgarii, Serbii, Cypru, Niemiec, Austrii, Węgier, Włoch, Meksyku, Kolumbii, Boliwii, Chin oraz Korei Płd. Artysta nagrywał dla firm płytowych Hungaroton, Universal Poland oraz Narodowego Radia USA (NPR). Od 2004 roku regularnie współpracuje z międzynarodową wytwórnią NAXOS wydając 12 płyt, często prezentujących światowe premiery nagraniowe. Wydane przez tą firmę CD z muzyką Andrzeja Panufnika, a nagrane wspólnie z Polską Orkiestrą Kameralną, było wyróżnione w Londynie przez prestiżową „London Evening Standard” oraz doskonale ocenione przez wielu krytyków w Europie Zachodniej i USA. Kolejna płyta, z Filharmonią Poznańską, poświęcona była muzyce Tadeusza Szeligowskiego, natomiast siedem ostatnich CD z muzyką węgiersko-amerykańskich kompozytorów (M. Rozsa, E. Zador) nagrane zostały z Budapesztańską Orkiestrą Symfoniczną. Nagranie muzyki Grażyny Bacewicz z Capella Bydgostiensis otrzymało w 2015 roku nagrodę ”Fryderyka” i doskonałe recenzje międzynarodowych krytyków. W Polsce dyrygent często współpracuje z Polską Orkiestrą Kameralną oraz orkiestrą Sinfonia Varsovia, z którą dokonał szeregu nagrań (Naxos, CDAccord) i którą prowadził podczas tournee koncertowych w Japonii, Francji oraz USA. Artysta dyrygował gościnnie większością polskich zespołów filharmonicznych i radiowych, m.in. Filharmonią Narodową w Warszawie podczas festiwalu Forum Lutosławskiego. W latach 2002 – 2004 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Wrocławskiej oraz Festiwalu Wratislavia Cantans. Od 2016 roku pełni rolę dyrektora artystycznego Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej. W Stanach Zjednoczonych pełni funkcję Dyrektora Artystycznego orkiestry kameralnej Riverside Symphonia w New Jersey oraz Acadiana Symphony Orchestra w Louizjanie. W latach 1994 – 1997 był drugim dyrygentem New Jersey Symphony Orchestra, a w okresie 2000 – 2003, na zaproszenie Christofa Eschenbacha, pracował jako stały dyrygent w Houston Symphony Orchestra. Pomiędzy 1996 – 2000 zajmował pozycję profesora dyrygentury na Northwestern University w Chicago – Evanston, będąc w tym czasie najmłodszym wykładowcą dyrygentury pośród wszystkich czołowych uczelni amerykańskich. Jest wysoce poszukiwanym pedagogiem i prowadził międzynarodowe kursy m.in. w Czechach, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Chinach, Korei Płdn. Polsce oraz dla Konserwatorium w Zurichu (Szwajcaria). Od 2009 roku artysta jest również gościnnym profesorem i dyrygentem uniwersytetu muzycznego w Tianjin (Chiny). Artysta podczas wieloletniej kariery artystycznej zdobył również szerokie uznanie za kreatywność programową, podnoszenie poziomu artystycznego pracujących z nim orkiestr oraz kunszt pedagogiczny i umiejętności popularyzacji muzyki. Mariusz Smolij jest absolwentem Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie skrzypiec. Wraz z założonym przez siebie Kwartetem Smyczkowym im. K. Pendereckiego, wyjechał do USA. Kontynuował tam studia m.in. w prestiżowej Eastman School of Music w Rochester, w stanie Nowy Jork. W 1998 roku z ramienia tej instytucji otrzymał stopień doktorski.


Louise Thomas

Louise Thomas urodziła się w Irlandii, ukończyła studia muzykologiczne w Trinity College w Dublinie. Dzięki stypendium rządu niemieckiego kontynuowała studia w Hochschule für Musik und Theater w Hanowerze w zakresie gry na fortepianie.

Louise Thomas była m.in. laureatką drugiej nagrody na konkursie Ibla w Ragusa na Sycylii, gdzie otrzymała nagrodę im. Béli Bartóka, a także zwyciężczynią konkursu muzycznego na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Występowała w Europie, Ameryce Północnej i Azji, m.in. w Konserwatorium im. Czajkowskiego w Moskwie, Muzeum Akademii im. Franciszka Liszta w Budapeszcie, Sali Koncertowej Zakazanego Miasta w Pekinie, Sali Koncertowej Walta Disneya w Los Angeles i Weill Hall w Nowym Jorku. W 1999 roku uzyskała tytuł doktora w zakresie gry na fortepianie na Uniwersytecie Południowej Kalifornii, gdzie studiowała u prof. Johna Perry’ego i dra Alana Smith’a. W 2001 r. Louise Thomas zasiliła szeregi kadry Uniwersytetu im. Chapman’a, w 2014 r. została mianowana prodziekanem ds. akademickich na tym Uniwersytecie, a w 2015 r. otrzymała tytuł profesora zwyczajnego.


Toruńska Orkiestra Symfoniczna

Toruńska Orkiestra Symfoniczna w sezonie artystycznym 2019/2020 obchodzi 41-lecie działalności. Założona jako Toruńska Orkiestra Kameralna w sezonie artystycznym 1978/79, pod zarząd Miasta Toruń przeszła w 1990 roku. Utrzymywana jest przez Miasto Toruń i jemu zawdzięcza dynamiczny rozwój. W lutym 2006 roku zmieniła nazwę na Toruńską Orkiestrę Symfoniczną. Zespół wpisał się na stałe w kulturalny krajobraz miasta, poprzez organizowanie koncertów dla mieszkańców Torunia i sławiąc jego imię na licznych tournee krajowych i zagranicznych. Toruńska Orkiestra Symfoniczna na przestrzeni swojej działalności dała blisko trzy tysiące koncertów we wszystkich znaczących miastach Polski oraz w wielu krajach Europy (m.in. Belgia, Szwajcaria, Czechy, Słowacja, Niemcy, Dania, Wielka Brytania, Włochy, Francja, Białoruś, Litwa). Koncertowała także na prestiżowych festiwalach. Orkiestra może się poszczycić miesięcznym tournee w Chinach oraz uczestnictwem w dwóch koncertach Gali Operowej w Pampelunie. W październiku 2010 roku Toruńska Orkiestra Symfoniczna zagrała koncert w Cirque Royal w Brukseli. W lipcu 2010 roku zespół towarzyszył Jose Carrerasowi podczas jego występu na toruńskiej Motoarenie. Znaczącym wydarzeniem w historii orkiestry jest organizowanie od 1997 roku Międzynarodowego Letniego Festiwalu „Toruń – Muzyka i Architektura”, którego kolejna, już 24. edycja odbędzie się latem 2020 roku pod nazwą: „NOVA MUZYKA i ARCHITEKTURA”. Jego ideą jest prezentowanie muzyki klasycznej w zabytkowych, historycznych wnętrzach. Koncerty festiwalowe organizowane są przez dwa miesiące wakacyjne: lipiec i sierpień. Jednym z naszych najbardziej prestiżowych produktów kulturowych Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Skrzypcowy, aspirujący do grona najważniejszych wydarzeń muzycznych na mapie Polski i Europy.   Na swoim koncie orkiestra ma liczne nagrania dla Polskiego Radia i Telewizji oraz Radia Suisse Romande, oraz najnowszą płytę z muzyką Romualda Twardowskiego, nagraną przez orkiestrę w grudniu 2017 roku, wraz ze skrzypaczką Kingą Augustyn pod dyrekcją Mariusza Smolija. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat z Orkiestrą współpracowali najlepsi dyrygenci: T. Bugaj, M. J. Błaszczyk, J. Domarkas, K. Missona, M. Pijarowski, Z. Rychert, J. Salwarowski, J. Swoboda, K. Stryja, T. Wojciechowski oraz wybitni soliści: A. Bauer, R. Blechacz, V. Brodski, K. Danczowska, Ł. Długosz, B. Harasimowicz, A. Hiolski, I. Hossa, E. Indjic, J. Jakowicz, K. Jakowicz, M. Jaszwili, K. Kenner, U. Kryger, K. A. Kulka, P. Kusiewicz, W. Malicki, J. Mechliński, I.Monighetti, J. Olejniczak, P. Paleczny, P.Pławner, E. Pobłocka, J. Rappe, B. Ringeissen, K.Suska T. Szebanowa, S. Toczyska, E. Towarnicka, W. Wiłkomirska, A. Zdunikowski. Ważnym aspektem działalności Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest edukacja muzyczna dzieci i młodzieży, obejmująca swym zasięgiem nie tylko Toruń, ale również teren województwa kujawsko-pomorskiego. Ponadto Orkiestra współpracuje od lat z Zespołem Szkół Muzycznych im. Karola Szymanowskiego w Toruniu, umożliwiając wyróżniającym się młodym artystom występowanie w roli solistów na specjalnie organizowanych koncertach. Obecnie p.o. dyrektora Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej jest Przemysław Kempiński, a Zastępcą dyrektora do spraw artystycznych Dainius Pavilionis. Aktualny zespół artystyczny Orkiestry tworzą  62 osoby  a administracyjny 12 osób.


Andrzej Wróbel

Wiolonczelista Andrzej Wróbel w 1972 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie. Działalność artystyczną rozpoczął jeszcze przed ukończeniem studiów. W latach 1966-86 był członkiem Zespołu Kameralistów Filharmonii Narodowej, kierowanego przez Karola Teutscha. W 1972 r. założył, wspólnie ze skrzypkiem Janem Tawroszewiczem, kwartet smyczkowy „Kwartet Polski”. Z Kwartetem zdobywał nagrody na konkursach: w Colmar (I nagroda), w Belgradzie (II nagroda), w Monachium (III nagroda). Zespół dokonał wielu nagrań dla radiofonii niemieckiej, szwajcarskiej, francuskiej oraz polskiej. Nagrał też płytę dla wytwórni Polskie Nagrania. W latach 1972-73 Andrzej Wróbel pracował również w Orkiestrze Filharmonii Narodowej, w latach 1972-85 był koncertmistrzem Orkiestry Warszawskiej Opery Kameralnej. Wraz z Jerzym Maksymiukiem założył Polską Orkiestrę Kameralną. W 1986 r. powołał do życia zespół kameralny „Camerata Vistula”, którym do dziś kieruje. Prowadzi z zespołem ożywioną działalność koncertową, występując w Europie i Stanach Zjednoczonych jak również nagrywając płyty CD. Artysta koncertuje również jako solista. Jego repertuar obejmuje zarówno muzykę klasyczną, jak i utwory muzyki współczesnej. Dokonał nagrań dla takich firm fonograficznych w Polsce jak DUX i Acte Préalable, a także w Niemczech. Na swoim koncie ma m.in. opracowania: na zespół kameralny ‒ wszystkich utworów na fortepian i orkiestrę Fryderyka Chopina, na orkiestrę smyczkową ‒ Sześciu epigrafów antycznych Claude’a Debussy’ego, a także Wariacji na kwartet smyczkowy, Sekstetu fortepianowego i Sceny dramatycznej Antoniego Stolpego oraz Kwintetu fortepianowego Józefa Nowakowskiego. W 2003 r. zorganizował Festiwal Polskiej Muzyki Kameralnej. Dotychczas  odbyło się siedem edycji tego Festiwalu. Od 1972 r. Andrzej Wróbel jest zatrudniony w Akademii Muzycznej w Warszawie jako pracownik dydaktyczny.